چند روزی شده که مادر ما بیمار استبین بستر بدن بی رمقش تب دار استخواب در پلک ترش نیست، خودم دیدم کهسر شب تا سحر از درد کمر بیدار استرنگ در چهره ندارد، به جز آن جای کبودروی زرد است و پر از غصه و حالش زا
وقت بیماری و غم ذکر حسن می گیرموسط روضه و دم ذکر حسن می گیرمهمه جا زیر علم ذکر حسن می گیرمبه خدا بین حرم ذکر حسن می گیرمسامرا، ذکر حسن، بین حرم می چسبدجمعِ نامِ تو شدن، زیر علم می چسبدما نشستیم سر سفر
منم که بضعه ی پاک رسولممنم صدیقه ی کبری، بتولمرضای حق بود اندر رضایممنم که شرط اعمال قبولمتمام دین بود در باطن منبه دین حق، فروعم هم اصولممنم که زندگیم مصطفی بودپس از احمد از این دنیا ملولممنم اول فد
شعر روضه از زبان مولا در وداع با حضرت زهرا سلام الله علیها
ای کوثر علی چِقَدَر زودمیرویبال و پر علی چقدرزودمیروی
بعد از نبی دلم به تو خوش بود فاطمههم سنگر علی چقدرزودمیروی
ای تکیه گاه زندگی حی